เว็บบอร์ด

ทุกข์มีมากเหลือเกิน

เปิดอ่าน 1044 ครั้ง

เราจะใช้ชีวิตในปัจจุบันอย่างไรให้ทุกข์น้อยที่สุด หนูรู้สึกว่าในบางครั้งเมื่อหนูพบเจอปัญหามันทำให้หนูทุกข์มาก (ถ้าทุกข์หมายถึงทนได้ยาก) มันยิ่งกว่าทุกข์ บางครั้งหนูรู้สึกท้อแท้ สิ้นหวังไม่มีกำลังใจที่จะอยู่ต่อไป หนูรู้สึกเหนื่อยเหลือเกินจนไม่อยากจะมีชีวิตอยู่กับชีวิตที่มีแต่ปัญหานี้และหนูก็ไม่อยากจะเกิดมาพบกับปัญหาเหล่านี้อีก


ก้าวขาออกเดินไปข้างหน้า มองดูโลกกว้าง เราจะเห็นคนที่มีทุกข์มากกว่าเราหลายเท่าอยู่ในโลกใบเล็ก ๆ นี้ หาผัสสะใหม่ ประสบการณ์ใหม่ อย่าอยู่ในโลกของตนเดิม ๆ สภาพแวดล้อมเดิม ๆ ออกสังคมพบปะผู้คนให้มากขึ้น ไม่จมตนเองในห้วงน้ำแห่งความคิด ทุกข์เพราะคิด ไม่คิด ไม่ทุกข์ ธรรมชาติของจิต ก็คือคิด ถ้าจิตคิดเรื่องเดิม ๆ ย้ำคิด ย้ำทำ ก็ยิ่งทุกข์ กายกับใจ ก็เป็นสภาวะทุกข์ เป็นทุกข์ตามธรรมชาติอยู่แล้ว ยิ่งไปปรุงแต่งกายกับใจอีก ก็ยิ่งเพิ่มทุกข์ ทุกข์เท่านั้นที่มีอยู่ ทุกข์เท่านั้นที่เป็นจริง พระพุทธเจ้าท่านเกิดมาก็เพื่อสอนให้เราเห็นทุกข์ เรียนรู้ที่อยู่กับความทุกข์ "อย่างมีความสุข" หนีทุกข์จากภพหนึ่ง ก็ไปผจญทุกข๋อีกภพหนึ่ง อาจมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ ทั้งยังให้คนใกล้ชิดรับภาระความทุกข์ของเราไปด้วย จึงไม่ควรคิดสั้นโดยประการทั้งปวง ไม่อยากทุกข์ต่อไป ก็มีแต่ไม่กลับมาเกิดอีก ไม่ว่าในโลกนี้ หรือในโลกไหน เมื่อทุกข์ พึงระลึกถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ เป็นที่พึ่ง นึกถึงความลำบากในการบำเพ็ญเพียรของพระองค์ นึกถึงนางกีสาโคตมี นางปฏาจารา ผู้ประสบทุกข์มากมาย แต่พ้นทุกข์ได้ความเพียรพยายาม ความทุกข์ มิใช่คงแท้แน่นอน เกิดขึ้น ตั้งอยู่และดับไป ความสุขก็ไม่เที่ยงแท้เช่นกัน เกิดขึ้น ตั้งอยู่ระยะหนึ่ง แล้วก็ดับไป มีสุข ไม่พึงหลงสุข มีทุกข์ ก็ไม่พึงกลัวทุกข์ ชีวิตมีทั้งสุข และทุกข์ ไม่มีใครในโลกที่มีอย่างใดอย่างหนึ่งถ่ายเดียว


คุณมีทุกข์ ค่ะ ดิฉันก็มีความทุกข์ไม่แพ้คุณหรอกค่ะ อาจจะมากว่าคุณ ซะด้วยซ้ำ และก็เคยคิดฆ่าตัวตายด้วยเหมือนกัน บางคนเป็นหนี้ไม่กี่หมื่นบอกว่าทุกข์ แล้วคนที่เป็นหนี้เป็นล้านๆ หละไม่ทุกข์กว่าหรือค่ะ บางคนสามีนอกใจ แต่คนที่สามีพาหญิงอื่นมานอนบนที่นอนตัวเองไม่ช้ำกว่าหรือค่ะ เราเป็นเพื่อน เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกัน ขอเป็นกำลังใจให้นะค่ะ เหมือนท่าน องค์ดำ บอกหละค่ะ ทุกข์ เพราะ คิด ลองหยุดคิด แล้วยิ้มหรือหัวเราะดูซิค่ะ ทุกข์จะหายไปชั่วขณะ เพราะฉะนั้น หยุดคิดก็หยุดทุกข์ เอาความทุกข์เป็นอาจารย์เพื่อให้เราได้เติบโตขึ้นต่อไปดีกว่า เราต้องขอบคุณทุกข์ ที่ทำให้เราได้เจอธรรมนะค่ะ


จงใช้ปัญญาแก้ปัญหาที่เกิดขึ้น ซึ่งปัญญานั้น หมายถึงความมีสติที่รู้จักประคับประคองจิต รู้จักทำจิตให้ปล่อยวาง ทำจิตให้โปร่งเบา รู้เท่าทันปัญหาที่เกิด และรู้จักพิจารณาและวิเคราะห์ว่าเหตุของปัญหาเกิดเพราะอะไรวิธีการนี้จะทำให้ปัญญาของท่านคมชัด และจะไม่มีความทุกข์อยู่ในจิตเลย และจงตั้งใจไว้ว่า ถ้าจะรู้สึกเป็นทุกข์หงุดหงิดเมื่อไร ขอจงสลัดมันทิ้งเมื่อนั้น โดยไม่เอาอารมณ์นั้นมาไว้ในใจ ถ้าสลัดอารมณ์ไม่ดีให้หลุดไปได้เมื่อใด ท่านก็จะรู้แจ้งธรรมะเมื่อนั้น ท่านจะหมดทุกข์เมื่อนั้น ท่านจะได้รับสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของท่าน ในนาทีที่ท่านสลัดอารมณ์หงุดหงิดไม่สบายออกไปจากใจได้ อย่างไรก็ตามถ้ามีปัญหายุ่งยากเกิดขึ้น จงหยุดคิดทุกอย่างก่อนให้รวบรวมจิตเข้าสู่การกำหนดลมหายใจ นับ 1-2 กลับไปกลับมาพร้อมกับลมหายใจนั้น สักนาทีหนึ่ง แล้วจึงน้อมจิตเข้าไป พิจารณาปัญหานั้นว่า นี่มันคืออะไร ทำอย่างไรเราจึงจะไม่เป็นทุกข์ไปกับมัน เราควรจะทำอย่างไรจึงจะทำให้เรื่องนี้มันสงบไปได้อย่างถูกต้องที่สุด การทำอย่างนี้จะทำให้ท่านสามารถเข้าใจสถานการณ์นั้น ๆ ได้อย่างถูกต้อง และท่านจะเกิดความคิดที่เฉียบแหลมในการที่จะแก้ไขปัญหานั้นได้ด้วยสติปัญญาของตัวเอง

ตอบกระทู้