เว็บบอร์ด

มิตรภาพในเส้นทางแห่งธรรมที่บ้านดอยโป่งไฮ

เปิดอ่าน 2475 ครั้ง

การที่ใครจะอยู่ในที่ถิ่นทุรกันดาร เจออะไรก็เก็บมาทาน มาทำกิน เพราะไม่มีอะไรจะกิน ไม่ต้องกินเจ แต่ต้องใช้คำว่า เจอเป็นกินในสภาพความเป็นอยู่ กับ ถนนที่ยังเป็นดินโคลน ไม่มีน้ำไม่มีไฟ ขาดความเจริญทุกอย่าง อยู่กันตามมีตามเกิด แต่ที่นี้ บ้านโป่งไฮ มีสิ่งที่ๆอื่นไม่มี คือ ความบริสุทธิ์ ใสซื่อ เพราะ การที่ใครจะหล่อหลอมเด็กๆให้เป็นคนดีได้นั้นต้องมีคนที่ทำงานด้วยใจ อุทิศตน เสียสละ ความรัก ความศรัทธาและมีความอดทนประกอบเข้าด้วยกัน และสิ่งสำคัญอีกประการ เมื่อมีพระนิสิตที่อุทิศตน เพื่อสิ่งนี้ และเป็นพระนิสิตที่หล่อหลอมออกจากมจร.ห้องเรียนวัดพระแก้วด้วยแล้ว อยากให้พระผู้ใหญ่หรือพระผู้เป็นผู้เป็นผู้ระดับ ผู้บริหารเล็งเห็นความสำคัญ เพราะ การที่จะสร้างคนดีคนดีคนหนึ่งมีค่ากว่าทรัพย์สินนานัปการ พระนิสิตหลายรูป ที่มีอุดมการณ์หลายคนต้องถอดใจ เพราะต้องสู้อย่างเดียวดาย ทั้งการต่อสู้กับศาสนาหลายศาสนา และอิทธิพลต่างๆรวมทั้งเรื่องงบประมาณหรือแม้แต่กำลังใจการที่ให้แก่กัน การสร้าง พระนิสิตดีที่มีคุณภาพถือว่าเป็นหัวใจในหลักการบริหารและผลิตบัณฑิต สิ่งที่มีค่าและช่วยจรรโลงโลก คือ คือ คำว่า น้ำใจ และเมตตา ซึ่งสิบคำพูดไม่เทียบเท่าหนึ่งการกระทำ มิตรภาพ ความรู้สึก ความรัก ความผูกพัน ความภูมิใจในสถาบันสถาบันจากรุ่นสู่รุ่นที่เต็มไปด้วยอุดมการณ์จึงจะสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น ไม่ว่าพระนิสิต หรือแม้ตัวผู้เขียนเอง อยากเห็นสิ่งนี้ การไปโป่งไฮในครั้งนี้ทุกคนไปด้วยหัวใจ และพลังศรัทธาในตัวพระโกษา ซึ่งเป็นสายเลือด บัณฑิตนิสิตมจร.ห้องเรียนวัดพระแก้ว อย่างน้อยในวันนี้ การที่คณะเดินทางได้ร่วมกันเดินทาง คนที่จะมาช่วยเหลือ เช่น สโมสรโรตารีที่จะสร้างสถานที่ปฎิบัติธรรมเขาเหล่านั้นก็เห็นพลังความรัก ความมีน้ำใจที่มีให้กันระหว่างพระนิสิตจากรุ่นสู่รุ่น และจากเจ้าหน้าที่และอาจารย์ เราจึงเห็นน้ำตาพระโกษาหลั่งด้วย ความปลื้มปิติ และยินดี ที่ไม่ได้ถูกทิ้งในเดียวดายและต่อสู้เพียงลำพัง รอยยิ้ม ที่มีให้กัน จึงมีทั้งความสุขและมิตรภาพไม่ว่าเด็ก หรือผู้ใหญ่ ไม่ว่าผู้ให้หรือผู้รับ กระต่ายใต้เงาจันทร์


พระนิสิตต่างเดินทางมาด้วยพลังศรัทธาเพื่อช่วยสืบทอดจรรโลงพุทธศานา


เณรน้อยผลผลิตทางพระศาสนาพระโกษา


เส้นทางสู่บ้านโป่ง"ฮ


ช่วยกันบวชป่า


เดินทางกับโชเฟอร์ที่เป็นนิสิตคฤหัสถ็


โครงการบัณฑิตอาสา


สภาพทสถานที่ที่ใช้เรียน


เพราะไม่มีอะไรกินจึงต้องทำมาม่าผัดใส่ไข่กับผักข้างทางถามพระโกษาว่ามีอะไรบ้าง ท่านว่ามีแต่มาม่ากับผักข้างทางเพราะไม่มีอะไรเจออะไรก็กินอาหารเพลวันนั้นจึงมีแต่ไข่กับมาม่า แต่ก็มีคว่ามสุขและอิ่มบุญกันทั่วหน้า


สภาพที่เรียน


บรรยากาศทั่วไป


ถวายหนังสือ กระเป๋า เสื้อผ้า และเครื่องเขียนแบบเรียนทั้งของคุณปุ๊และของตัวเองและเงินที่แม่วิภาดาฝากมาทำบุญหนึ่งพันบาท อนูโมนาบุญทุกท่าคะ


สภาพห้องน้ำ


ความน่ารักของเด็กๆๆ


รอยยิ้มที่ดูทีไรมีความสุขทุกครั้ง


มีความสุขเมื่อได้พบความใสซื่อและคำถามที่ตรงไปตรงมา


เด็กๆม่ยอมกลับบ้านไปทานข้าวครูกระต่ายเลยต้องต้องคุยบ้างเล่นเกมส์บ้าง แจกของ บ้าง สุดท้ายเด็กดอยบอกว่า จะสอนร้องเพลงจีบสาวเป็นเพลงดอยให้ครูกระต่ายเอากระดาษและปากกามาจดแถมหาอุปกรร์ให้เรียบร้อยและร้องพร้อมกันให้ฟัง มีความจังเมื่อนึกถึงนี่คือหนึ่งความทรงจำที่มีค่าและประทับใจ


ทำอย่างไรเด็กๆก็ไม่ยอมกลับครูกระต่ายเลยเล่นเกมส์กับเด็กๆๆสนุกไปจนครูกระต่ายได้เวลากลับ


สภาพที่พัก


บรรยากาศตอนเช้าๆ ที่บ้านโป่งไฮ ซึ่งมองจากบนยอดดอยสู่เทือกเขา อันเขียวชะอุ่มไปด้วยต้นไม้ต่างๆ ที่ดูแล้วสบายตามากๆ


ป้ายต้อนรับ ซึ่งเขียนและติดไว้ตรงทางเข้าไปสำนักสงฆ์ ตอนแรกที่ไปก็เลยถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก แต่พอตอนกลางคืนนั้น กลับมีฝนตกหนักและยังมีพายุอีกด้วย ป้ายก็เลยฉีกขาดไปบางส่วนครับ


ตื่นเช้ามาก็เลยหาอาหารเจอครับ เจออะไรก็นำมาประกอบอาหาร ซึ่งเป็นที่ทุรกันดารมาก ใครที่ยังมีกินมีใช้อยู่ ก็ต้องประหยัดนะครับ สงสารคนที่ยังขาดแคลน


อาหารเช้า แกงหน่อไม้ชีวจิตครับ เพราะไม่ได้ใส่เครื่องปรุงอะไรเลย แต่ก็อร่อยตามสภาพครับ


บรรยาอากาศสดชื่น


กุฏิของท่านโกษา ซึ่งเป็นกุฏิที่สร้างขึ้นจากวัสดุธรรมชาติครับ น่าอยู่มากๆ


ศาลาปฏิบัติธรรม ซึ่งเป็นศาลาธรรมชาติ มุงด้วยหญ้าคา ไว้เป็นที่อบรมเด็กๆในหมู่บ้าน ปัจจุบันกำลังจะสร้างใหม่


กำลังช่วยกันขนของลงจากรถ ซึ่งเป็นขนมและข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ เพื่อนำไปแจกเด็กๆ


ภาพความประทับใจเมื่อครั้งก่อน

ตอบกระทู้